Jeśli istnieje nic, to nie ma nicości

Nie budzić demonów – przemknęła myśl korytarzem wspomnień -tak zaczyna się tomik poezji PRZEMIANY, poezji metafizycznej i codziennej zarazem, bo dotykającej istoty ludzkiej egzystencji: miłości, samotności, tęsknoty, zdrady, życia i śmierci, jak choćby w tytułowym wierszu Przemiany, który tak się kończy:

…i tylko sosny nucą pieśń za oknem, które niczym pryzmat barwy ciszy rozbija na kołysanki i pieśni żałobne.

Tomik jest ilustrowany - rysunki są wykonane przez mnie techniką piórkową, w której użyłam jednego koloru – czerwieni oraz bieli i czerni. Ta kolorystyczna wstrzemięźliwość nie jest przypadkowa.