Poznaj mnie bliżej
Jestem pisarką, podróżnikiem, wędrowcem, pasjonatką przyrody i badaczką dawnych praktyk medycznych. Opowiadam historie zakorzenione w świecie natury i dawnych księgach. W swoich opowieściach łączę to, co realne, z tym, co symboliczne.
Moja droga do pisarstwa
Pisanie pociągało mnie od zawsze. Początkowo pisałam do szuflady, były to głównie wiersze i ulotne myśli, potem krótkie opowiadania i pamiętniki.
Pisanie nie było jednak moją jedyną pasją. Uwielbiałam też rysować, słowem i obrazem opisując świat i próbując go zrozumieć. Przez wiele lat pisałam nie tylko teksty literackie, ale także prace naukowe oraz teksty dziennikarskie i publicystyczne. Można rzec, że posługiwanie się słowem wypróbowywałam na różne sposoby.
Dziś moje pisarstwo wyrasta z doświadczenia pogranicza: między wiedzą a intuicją, historią a osobistym przeżyciem, nauką a mitem, codziennością a tajemnicą. Nieodłączną jego częścią jest też fotografia wędrowna – to, co niemożliwe do wyrażenia słowem, staram się opowiedzieć obrazem.
Cztery ścieżki, którymi podążam
W swojej twórczości podążam kilkoma ścieżkami. Pierwsza to pisanie wędrowne, w którym podróż i wędrówka nie są turystyką, tylko sposobem poznania. Najbardziej interesuje mnie nie tyle „co warto zobaczyć”, ile co dane miejsce mówi o czasie, pamięci, przemijaniu, wytrwałości i ludzkim szukaniu sensu.
Druga to pisanie przyrodniczo-symboliczne, w którym tworzę osobisty atlas natury – zarazem botaniczny, kulturowy i duchowy, łącząc wiedzę historyczną i etnobotaniczną z nastrojem baśni, snu lub dawnej księgi.
Trzecia ścieżka to historia dawnych praktyk leczniczych. Najbardziej pociągają mnie tematy graniczne: trucizny, rośliny lecznicze i niebezpieczne, dawna psychiatria, lecznictwo ludowe i klasztorne, zwierzęta w medycynie, substancje działające na ciało i wyobraźnię.
Czwarta ścieżka to proza, którą można nazwać opowieściami progów w duchu realizmu symbolicznego. W tekstach literackich poruszam tematy doświadczenia wewnętrznego pęknięcia, pamięci ciała, milczenia, przemiany, niepokoju.
Bohaterowie opowieści
Postacie w moich opowiadaniach często stoją na granicy: między dawnym a nowym życiem, między światłem a ciemnością, między rolą narzuconą a własnym głosem. Najbardziej bowiem interesuje mnie to, co się dzieje na progu i dokąd prowadzi ten pierwszy krok.
Nie zawsze jednak bohaterem moich opowieści jest człowiek. Czasem jest nią zwierzę, roślina, a nawet nieożywiony przedmiot czy zjawisko. We wszystkim bowiem mieści się jakaś opowieść i ja chcę ją odkryć.
Cytaty ze zbioru opowiadań CHIMERA
"Mój ojciec nigdy nie miał głowy do interesów. Tak twierdziła moja matka. Swój monolog, jakby była na scenie, każdego ranka zaczynała w łazience: Już patrzeć nie mogę na te ściany w kolorze nudy - narzekała - i tę ohydną podłogę. I jak wpuścić kogoś do domu? Co będzie, gdy zechce skorzystać z łazienki? Wstyd! Jadźka to ma taką piękną, turkusową. Jej mąż zarabia, robi interesy. A ty, co? Na remont nas nie stać. Wczasy znowu spędzimy w Łebie?."
Jakie rodzinne tajemnice może kryć zwyczajna teczka? Czy może się zmieścić w niej przeszłość i przyszłość? Zanurz się w historii bohaterów i odkryj ich sekrety - czy znają swoich bliskich?
Opowiadanie TECZKA ze zbioru CHIMERA.
"Tego roku we Wrocławiu lipiec był ponad miarę gorący. Nie tylko od upału. W mieście szalała zaraza. Zmieniała oblicze miasta i twarze ludzi. Jak wytrawna artystka malowała na nich strach i niedowierzanie. I krosty – te jawiły się niczym pieczęcie na wyroku: dożywocie czy śmierć?"
Zanurz się w historii bohaterów postawionych w obliczu zarazy - epidemii ospy prawdziwej - jaka miała miejsce we Wrocławiu w 1963 roku i zobacz, jak sytuacja graniczna doświadczania lęku i niepewności prowadzi do tragedii i do pytania, czy człowiek zna samego siebie?
Opowiadanie KOSTROPATE ŻYCIE ze zbioru CHIMERA.
„Bohaterowie? Wyraziści, których portrety psychologiczne są jednak mroczne i niejednoznaczne. Tak jakby ukrywali jakieś tajemnice osobiste czy rodzinne, które wcześniej czy później wypłyną i będą miały wpływ na ich losy.”
Wiesław Pierzchała, dziennikarz - opinia o CHIMERZE