Podsłuchałam rozmowę, a było to w piątek, trzynastego, w ciemnym lesie. Spotkali się leśna nimfa i leśniczy. 

Nie jestem pisarką bajek dla dzieci. W zasadzie, jak dotąd, napisałam tylko jedną pt. "Zosia i wirtualna przyjaciółka. Bajka o rozmowie, która nie może przytulić". I postanowiłam swój pisarski debiut w tym zakresie zrealizować w ramach wspaniałego projektu charytatywnego "Bajki na dobranoc"

Jestem tu, gdzie powinnam być. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, gdzie będę. Dobrze, że mogę to dziś napisać jeszcze raz: jestem tu, gdzie powinnam być

Wczoraj i dziś sprzątałam groby. Jeszcze nie jest ich tak wiele, ci najbliżsi wciąż jeszcze są wśród żywych. Ale czas jest bezlitosny i, chcąc nie chcąc, będzie przygarniał po kolei kolejne dusze. Czasem także nawet poza kolejnością.

Jakiś czas temu pojawiła się u mnie półdzika kotka. Początkowo nieśmiała, z każdym kolejnym miesiącem czuła się coraz swobodniej. Przychodziła, odchodziła, była wolna.

A przecież to ja, Czas, wami władam. Sam, będąc niezmiennym, zmieniam wszystko. Będąc niepoliczalny - wszystko odliczam. Sam, będąc bez początku i końca - początek i koniec wyznaczam...